12 originele Affiches tonen antisemitisme 

Kazerne Dossin toont twaalf originele en uitzonderlijke affiches in de permanente tentoonstelling rond het thema 'antisemitisme'. De affiches zijn een jaar lang te zien en maken deel uit van de collectie van Arthur Langerman.  Doorheen deze selectie affiches ontdekt de bezoeker de grote antisemitische thema’s in het Europa van de jaren 1930 en 1940.

Bekijk de catalogus (PDF)
 
antisemitisme
Antisemitisme is geen gewoon racisme, maar verwijst naar het haten van ‘de Jood’
omwille van diens Joods zijn. ‘De Jood’roept bij antisemieten allerlei angsten en
fantasieën op. Hij is communist of kapitalist, rijk of arm, religieus of atheïstisch. Deze irrationele angst en haat focust op ‘de Jood’ als vijand met meerdere gedaanten. Wat hij ook zegt of doet, deze denkbeeldige Jood is de verpersoonlijking van het kwaad. 

Antisemitisme is ontstaan toen het christendom, en later de islam, zich rond de Middellandse Zee verspreidden. Deze monotheïstische godsdiensten, rechtstreekse afstammelingen van het jodendom, worden rivalen van de ‘moedergodsdienst’. De eerste golf van antisemitisme wordt daarom als religieus antijudaïsme aangeduid. In bepaalde periodes worden Joden getolereerd omdat zij als eerste hun geloof stelden in slechts één god. Op andere momenten worden Joden vervolgd omdat zij een valse godsdienst zouden aanhangen en de komst van een profeet weigeren te erkennen. In de Middeleeuwen verandert de basisgedachte van het antisemitisme. De Jood wordt niet enkel meer veracht als aanhanger van het jodendom, maar wordt ook gehaat voor wat hij in realiteit niet is: een schender van hosties, een kindermoordenaar, een verspreider van de pest, een vergiftiger van waterputten, een godsmoordenaar, een duivelaanbidder. 

Vanaf het einde van de 18e eeuw ondervinden ook Joden veel voordeel van de emancipatie na de Franse Revolutie (1789). Joden bekwamen zich in nieuwe of evoluerende sectoren: het financiewezen, de journalistiek, de magistratuur, de media, de filmsector, het onderwijs, het leger... Beetje bij beetje verwerven zij gelijke burgerrechten en -plichten. Hun sociale succes roept echter ook jaloezie op. ‘De Jood’ wordt voor antisemieten de almachtige wereldheerser. Het fabriceren van De Protocollen van de wijzen van Sion door de Sovjet-Unie illustreert deze evolutie. Ook de mythe van een wereldwijde samenzwering tussen Joden en vrijmetselaars, de judeo-maçonnerie, steekt de kop op. Het politiek antijudaïsme
wordt dus geboren als reactie op het Joods burgerschap en de pas verworven
gelijkheid. Tegenstanders ijveren voor een terugkeer naar het discriminerende statuut voor Joden. 

In 1879 lanceert Wilhelm Marr de term antisemitisme. Het antijudaïsme ondergaat
grote veranderingen. Het gaat niet langer om het bestrijden van ‘de Joden’ op het gebied van geloof of rechten. De Jodenhaat wordt raciaal, biologisch van aard. Behoren tot het ‘Joodse ras’ wordt als onafwendbaar en definitief beschouwd. Dit anti-ras is inferieur en schadelijk, zijn bloed is onzuiver. De antisemiet sluit de ‘imaginaire Jood’ uit van enige menselijkheid en stelt hem gelijk aan een parasiet, een ziekte die uitgeroeid moet worden. Om zich van ‘de Jood’ te ontdoen, moet deze fysiek geëlimineerd worden. Het raciaal antisemitisme draagt zo de kiem
van een genocide in zich. 
 
ARTHUR LANGERMAN
Arthur Langerman wordt op 21 augustus 1942 in Antwerpen geboren. De bezetter
arresteert de complete familie op 28 maart 1944. Moeder Zysla Blajwas en vader Salomon Langerman worden meteen naar de Dossinkazerne overgebracht. Arthur wordt in de crèche van Ukkel geplaatst. Dit kindertehuis staat onder toezicht van de Jodenvereeniging in België, een organisatie die op haar beurt gecontroleerd wordt door de Sipo-SD. De ouders van Arthur worden met transport XXV op 19 mei 1944 naar Auschwitz-Birkenau gedeporteerd. Zijn vader komt om. Zijn moeder wordt in augustus 1944 van Auschwitz overgebracht naar Ravensbrück, een kamp voorbehouden aan vrouwen. Na haar repatriëring vindt Zysla Blajwas in België haar zoontje Arthur terug. Als zwaar getraumatiseerd slachtoffer zal zij nooit over haar ervaringen spreken. Arthur groeit verder op in Antwerpen, omringd door stilte
en geheimen.

Het proces Eichmann (Jeruzalem, 1961) brengt bij de jongeman Arthur een bewustwordingsproces op gang. Hij raakt gefascineerd door antisemitisme en probeert de oorzaken en gevolgen ervan te doorgronden. Wanneer hij 30 jaar oud is, start Arthur ondanks zijn drukke professionele activiteiten een verzameling. Tegen het einde van zijn vruchtbare carrière, kan hij eindelijk meer tijd wijden aan deze passie. Arthur Langerman is vandaag een gerespecteerd verzamelaar en bezit ca. 7.000 originele stukken: postkaarten, affiches, karikaturen en tekeningen uit de pers, kunstwerken...

Kazerne Dossin is dan ook zeer vereerd u twaalf originele en uitzonderlijke affiches te mogen voorstellen, vriendelijk ter beschikking gesteld door meneer Arthur Langerman.